Dag 25
Dalj tot Begeč
Uiterst vroege wekker (what’s new?) en we bijten een ochtendje op de tanden om de laatste Kroatische EV6 kilometers af te leggen langs een grote drukke baan (what’s new?). Mathi bestiert de voorhoede (what’s new?) en ziet Eva’ke terug in Ilok, waar hij haar opwacht met een lekker tasje cowboykoffie. Het is nog maar halfje ten tienen en het is al TE warm, en te is nooit goed, behalve in tevreden. Dat beloofd…
We zijn absoluut klaar voor de oversteek want zelfs na maar twee dagen Kroatië hebben we het wel gehad met de drukke wegen zonder fietspaden en de agressieve chauffeurs hier. We rijden de brug naar Palanka over en komen na een formaliteitsgrenscontrole vlotjes Servië binnen, land nummer zes alweer. Onmiddellijk na de grenspost staat er een giga EuroVelo 6 welkomstbord klaar. Met een overzicht van de hele route door Servië en de mogelijke alternatieven en hoe de verschillende wegwijzers er zullen uitzien. Servië is dan wel nog geen EU-lid, het gebruikt het geld dat het van de EU krijgt voor de EV-fietswegen in elk geval al beter dan veel van de vorige landen. Wij al onder de indruk. Alle borden langs de weg zijn zowel in ons latijns schrift als in het cyrillisch geschreven, zo kunnen we makkelijk het nieuwe alfabet oefenen.
En hop de eerste stad door en de Serven serveren ons al direct mega enthou verwelkomingen en gezwaai. Zelfs de chauffeurs vertragen om voorbij te steken en houden een correcte zijdelingse afstand, beter opgevoed dan in Kroatië (en België) dus. Na de middag is het weer siesta tijd jegens aanhoudende hitte. We vinden onderweg een tof rivierstrandje met aangrenzende bistro. Dit wordt onze namiddag spot. Een zeer enthousiast, jong obertje (springerke), dat vlot engels spreekt, serveert ons allerlei ijskoude drankjes. Hij is razend nieuwsgierig naar onze fietsen en bijhorende reis en vraagt ons de kleren van het lijf. We stellen ook wel eens een vraag terug en komen zo te weten dat hij meervoudig Servisch kampioen schermen is en vorig jaar in Boedapest op het WK net buiten de top 10 eindigde.
Na hervertrekage moeten we nog enkele kilometers langs, een gelukkig wel goed bewegwijzerde, grote baan. Maar daarna gaat de EV6 terug langs een mooi geasfalteerde dijk en is het prachtig fietsen. Elke wegwijzer heeft hier ook een jeunige quote onderaan. Zo tof dat je elke keer stopt om hem te lezen. Bij valavond passeren we een knus strandje met picknicktafels waar we lekkere noedels met groeten wokken in de kampeer wadjan. Uiteraard hoort er een avondzwemmeke bij om de lobbigheid weg te spoelen. De Dunav heeft hier best een pittige stroming dus ben je snel weg hoor. Een lokale sportieve deerne komt aangejogt en drijft per rivier terug huiswaarts, ludik jom.
Na de maaltijd verder cruizen over de dijk in een fijn afgekoeld tempietje. We blijven rijden tot de avond valt zodat we morgen maar een dikke twintig kilometer zullen moeten afleggen tot Novi Sad. We hebben namelijk in de nammidag al beslist dat we morgen in de stad een rustdag zullen houden. We willen een kamer met airco huren om ons heel de namiddag binnen te kunnen opsluiten, want ze voorspellen een mottige 40 graden.
Naast de dijk rijden we een grindweg in op zoek naar een slaapplek en stuiten op een rustig natuurgebiedje dat veel weg heeft van de Kalmthoutse heide. Eef voelt zich meteen thuis, dus gooien we de tent open en knarren maar.
