Dag 23

Fajsz tot Dubosevica

Wederom vroeg op pad na een lekker cowboykoffietje aan de picknicktafel aan de slaapplek. Profiteren van de lage ochtendzon om zoveel mogelijk kilometers te doen voor de hitte toeslaat. We komen al vroeg aan in Baja, waar we ons tegoed doen aan een lekkere esprosso en een brunch ijsje midden in Bajas ijsstraat. We nemen beide 2 gobacs, want dat kan er al makkelijk in.

Doortrappen dan maar want we zouden graag de ferry naar Mohacs bereiken voor de siesta. Dat lukt net maar het laatste uur was al wel snippeste heet. Schipper mogen we over varen? Ja, voor voldoende Forints. In Mohacs leggen we ons onder een boom op een aride grasstrand met een lekker frisse picknick. Wanneer de hitte afneemt, looken we eens rond in het semi-charmant centrum’ke. Eef drinkt haar eerste cocktail van de reis en Mathi gaat voor zijn laatste Hongaarse sür.

Wat verder wacht de Kroatische grens op ons, dus besluiten we Hongarije nog een passend eerbetoon te bieden door een traditioneel resto’ke aan te doen. Mathi gaat voor de oerklassieker gulyas. Lekker pittig en ongelooflijk heet opgedient, dus ideale keuze bij deze tempies. Zweten tijdens het eten. Ook Eef’ke kiest voor een oertraditioneel Hongaars gerecht, namelijk een Griekse salade met kroketjes.

Dan in het schemerdonker de laatste 20km naar de grens. Hier bollen we vlot de Schengendoorgang over maar hier loopt de EuroVelo 6 wel gewoon langs een grote steenweg en de camions razen zeer ruig en dicht voorbij. Allesbehalve ideaal qua eerste kennismaking met de Kroatische wegen.

Nog zes kilometer doorbijten (just tot bij de Rolle) en we kunnen eindelijk linksaf de velden in. Ondertussen is het pikdonker, maar ook eindelijk wat aangenamer fris. Dus dat is alsnog geniten. We duikelen ergens een boomgaard binnen. Zetten de Nemo aan de kant van het veld, stappen in en starten het knarren.