Dag 22

van Dunavece tot Fajsz

Vroeg op pad maar toch al te heet om 8 uur. Na enkele kilometers splitsen onze wegen, Mathi gaat door over de lobbige grasdijk, terwijl Eef kiest voor drie extra kilometers maar wel over asfalt. We zien elkaar terug in Solt, hier was keiveel te doen. epische bakker enal. We zetten door tot het dorpje Ordas, tegen dan is het echt wel te warm en gaan we voor een siesta namiddag. Aan de Duna oever net buiten het dorpje vinden we een heerlijk plekje waar het een makkelijke zweminstap is, picknick banken aanwezig, veel schaduw en zelfs enkele geschikte bomen voor de hangmat. Dat wordt een namiddagje genieten.

Na een uurtje is het al gedaan met de rust. Uit het niets meert er een cruiseschip uit Budapest aan vol Duitslappen van het oudere type. Wat komen zij hier doeng? Waarom stoppen ze in Ordas? Wat is er te zien in een dorp van 22 huisjes? We zullen het nooit weten. Een der gekkere passagiers komt bij ons vragen waar hij best in de Donau kan zwemmen. Mathi wijst naar de steiger en zegt dat hij daar zonet prima gezwommen heeft, maar dat er nu een boot in de weg ligt, de cruise-meneer snapt de mop niet.

Na de siesta fietsen we nog een avondsessie langs mooie groene dijken met uiterst matige staat van het wegdek. Doorzetten is de enige optie. De dag eindigt wel eerder episch door onze aankomst in Fajsz. Hier drinken we een welgekomen ijs- und ijskoud drankje aan een minimarktje en gaan dan voor de nodige avond zwemwasduik aan de oprit van een uit dienstgenomen ferry. Hiernaast is ook een lekker vlak park met donzige pelousekes waar we ineens de tent openklappen. De muggen hebben ons de eerste twee weken, voornamelijk in Duitsland en Oostenrijk, mooi met rust gelaten, maar vanaf nu is het al enkele avonden menens. Nog snel een boterhammeke aan de picknicktafel en dan de tent in vluchten voor de muggen en knarren maar.