Dag 10

Engelhartszell tot Brandstatt

Eens rustig opstaan en richting Engelhartszell stiften, want de trappistenroep is nog luider geworden. Eerst moeten we het gezellige dorpje door, waar we op een EuroVelo-reparatiepaal stoten. Terwijl Eva een koffietje zet, maakt Mathi van de gelegenheid en beschikbare tools gebruik om de fietsen een klein onderhoudje te geven. Hij moet zich niet reppen want Eef is ondertussen aan de praat geraakt met een lokale oude hippiedame en die twee kunnen babbelen, babbelen, babbelen, afgebabbelt dat zij hebben.

Ten noenen arriveren we dan pas in Stift Engelszell, waar Mathi (ondanks het vroege uur en nog amper kilometers afgelegd) het otch niet kan laten, om de lokale trappist te proeven. Eef gaat tactisch voor een affogato, maar laat er dan minder tactisch toch de trappistenlikeur bij indoen. Heerlijk ontbijt!

Toch nog traag getrap jegens een knie die het opspelen nog niet beu is. Prachtig fietsen wel, zo vlak naast de rivier maar tussen de groene Oostenrijkse heuvels. Eindigen doen we met een heerlijk aperitiefje in hoekbar “Schattigen Hof” waar we het voelden. We zetten ons in de schaduwrijke tuin met zicht op de Donie. Mathi drinkt zijn eerste Most en Eef haar ondertussen felgeliefde Spritzwijn.

Erna nog 20 km bollen en zwemmen en diner maken bij zonsondergang. Dan het bos in voor de slaapplek waar de teken als nootjes uit de bomen vielen, grellig. Tekencheck en knarren maar.